Urodził się w 1952 r. w Inowrocławiu. Studiował
chemię na Uniwersytecie im. A. Mickiewicza w Poznaniu. Stopień
doktora (1979) i habilitację (1985) w dziedzinie chemii uzyskał
na tym samym Uniwersytecie za badania krystalograficzne małocząsteczkowych
związków o znaczeniu biologicznym, m.in. nukleozydów, oraz
za prace metodyczne w dziedzinie krystalografii. Profesorem
został w 1997 r., a członkiem korespondentem PAN w 2002 r.
Jest profesorem w Zakładzie Krystalografii na Wydziale Chemii
Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu. W roku 1988,
pracując w Narodowym Instytucie Raka w USA, poszerzył swoje
zainteresowania na krystalografię białek. Jest współautorem
odkrycia struktury proteazy wirusa HIV, aktywnej formy integrazy
retrowirusowej, oraz asparaginazy - ważnego leku przeciwbiałaczkowego.
W 1994 r. założył pierwsze w Polsce laboratorium krystalografii
białek, Centrum Badań Biokrystalograficznych w Instytucie
Chemii Bioorganicznej PAN w Poznaniu, utworzone dzięki wsparciu
Fundacji na rzecz Nauki Polskiej. Centrum tym kieruje do
dziś. W latach 1995-2002 otrzymywał grant przyznany przez
Howard Hughes Medical Institute w USA, instytucja ta przyznała
mu też tytuł International Research Scholar.
W roku 2001 wraz ze współpracownikami odkrył zjawisko wymiany
domen strukturalnych w ludzkiej cystatynie C, białku tworzącym
agregaty amyloidowe w mózgu. Było to pierwsze doświadczalne
powiązanie wymiany domen strukturalnych z agregacją amyloidową,
rzucające światło na możliwy mechanizm molekularny również
w innych chorobach amyloidowych (do chorób tych należą m.in.
choroba Alzheimera, choroba Creutzfeldta-Jakoba i jej warianty
pochodzące od BSE, amyloidowe angiopatie mózgowe, etc.).
Opublikował ponad 180 prac, głównie z chemii strukturalnej
oraz biologii strukturalnej. Są wśród nich prace dotyczące
wyznaczania struktury białek z najwyższą rozdzielczością.
Zajmuje się również aspektami strukturalnymi enzymów hydrolitycznych,
w tym należących do nowej klasy Ntn hydrolaz. Nadal fascynują
go problemy krystalochemii, szczególnie wiązania wodorowe
i ich porządkująca rola w agregatach supramolekularnych.
Prof. Jaskólski wyróżniony był w 1976 r. Nagrodą im. W.
Świętosławskiego, w latach 1980-2001 kilkakrotnie - Nagrodą
Ministra Edukacji Narodowej. Dwukrotnie otrzymał nagrodę
Sekretarza Naukowego PAN, ponadto w 1988 r.- Nagrodę im.
W. Trzebiatowskiego.
Laureat jest zapalonym dydaktykiem. Wychował sześcioro doktorów.
Zostali oni uhonorowani pięcioma nagrodami, otrzymali także
stypendia Fundacji na rzecz Nauki Polskiej.
|