Urodził się w 1947 r. w Radomsku. Po ukończeniu studiów na Wydziale Chemii Uniwersytetu Warszawskiego w 1969 r. rozpoczął pracę naukową pod kierunkiem profesora Włodzimierza Kołosa. Stopień doktora uzyskał w 1975 r., habilitował się w 1982 r., a w 1991 r. uzyskał tytuł profesora chemii.

W latach 1978-1981 odbył staże podoktorskie w University of Utah i University of Florida, a w następnych latach prowadził badania naukowe między innymi w University of Waterloo, University of Delaware, University of Colorado, Harvard University i w University of Nijmegen, a także w Instytucie Maxa Plancka w Garching. Obecnie jest profesorem zwyczajnym na Wydziale Chemii Uniwersytetu Warszawskiego.

Problematyka jego działalności badawczej mieści się w trzech działach fizyki chemicznej i chemii teoretycznej: teorii oddziaływań międzymolekularnych, teorii struktury elektronowej molekuł i teorii molekuł zawierających niestabilne jądra atomowe. W pierwszej z tych dziedzin zaproponował i rozwinął nową metodę opisu oddziaływań pomiędzy atomami, opartą na idei wymuszania symetrii w rachunku zaburzeń. Podejście to stanowi podstawę współczesnej perturbacyjnej teorii oddziaływań międzymolekularnych. Wspólnie z kierowanym przez siebie zespołem opracował także teorię uwzględniającą wpływ korelacji ruchu elektronów w molekułach na składowe: elektrostatyczną, wymienną, indukcyjną i dyspersyjną potencjału międzymolekularnego, co przyczyniło się do zrozumienia fizycznej natury wiązania wodorowego oraz pozwoliło na dokładne zbadanie własności klasterów molekularnych ważnych dla spektroskopii oraz dla teorii fazy ciekłej.
Najważniejsze osiągnięcia Laureata w dziedzinie teorii struktury elektronowej to sformułowanie nowych metod opisu korelacji ruchu elektronów w atomach i molekułach, w szczególności opracowanie otwartopowłokowej metody sprzężonych klasterów, oraz wprowadzenie do teorii sprzężonych klasterów baz funkcyjnych zależących jawnie od odległości międzyelektronowej.

Laureat opublikował ponad 100 prac naukowych. Za osiągnięcia naukowe otrzymał w roku 1987 medal International Academy of Quantum Molecular Science, w 1994 r. - medal Jana Zawidzkiego przyznawany przez Polskie Towarzystwo Chemiczne, a w 1997 r. - nagrodę im. Marii Skłodowskiej-Curie przyznawaną przez Polską Akademię Nauk. W roku 1999 wybrany został członkiem International Academy of Quantum Molecular Science, a w roku 2000 został członkiem Board of Directors International Society of Theoretical Chemical Physics.