Urodził się w 1957 r. w Warszawie. Studiował na Wydziale Biologii Uniwersytetu Warszawskiego, uzyskując w r. 1981 dyplom w specjalności biologia molekularna/biochemia. Pracę doktorską z zakresu hematologii doświadczalnej-biologii komórki wykonał pod kierunkiem prof. W. Jędrzejczaka, uzyskując stopień doktora nauk przyrodniczych w 1983 r. W latach 1984 - 1986 odbył staż podoktorski w laboratorium prof. Renato Basergi (Temple University, Filadelfia, USA). Opublikował w tym okresie liczne prace w prestiżowych czasopismach naukowych. Po powrocie do Polski podjął pracę w Instytucie Biologii Doświadczalnej PAN im. Nenckiego, gdzie jest zatrudniony do dziś, będąc obecnie kierownikiem Zakładu Neurobiologii Molekularnej i Komórkowej. Stopień doktora habilitowanego uzyskał w 1988 r. od Rady Naukowej Instytutu Immunologii i Terapii Doświadczalnej PAN we Wrocławiu, a tytuł profesora został mu nadany w r. 1996. Pracował jako profesor kontraktowy na Uniwersytecie w Katanii (Włochy) i jako "visiting professor" na McGill University w Montrealu (Kanada).

Od 1986 r. główne zainteresowania naukowe Laureata dotyczą funkcjonowania komórek nerwowych mózgu. Kierując własnym zespołem badawczym dokonał szeregu pionierskich obserwacji: (1) wykazując, że glutaminian - główny pobudzający przekaźnik nerwowy - ma zdolność do pobudzania genów in vivo; (2) stwierdzając, że procesom uczenia się towarzyszą zmiany w aktywności genów w mózgu; oraz (3) udowadniając, że śmierć neuronalna wywołana nadmiarem glutaminianiu (ekscytotoksyczność) ma charakter aktywny, programowany (apoptyczny) i towarzyszą jej zmiany w aktywności genów.

Wyniki tych badań, prowadzonych w głównej mierze w Polsce, zostały opublikowane w kilkudziesięciu artykułach zamieszczonych w czołowych specjalistycznych czasopismach naukowych. Łącznie w dorobku naukowym Laureata znajdują się 102 publikacje oryginalne w czasopismach międzynarodowych (zebrały ponad 3000 cytowań), 80 rozdziałów w książkach oraz innych publikacji, a także ponad 200 doniesień zjazdowych. Otrzymuje wiele zaproszeń do wygłoszenia wykładów w Polsce i za granicą. Wykładał i prowadził sesje naukowe m.in. podczas światowych kongresów neurochemii i fizjologii. Został wybrany w 2000 r. do EMBO (Europejskiej Organizacji Biologii Molekularnej), a od 1999 r. jest wiceprzewodniczącym Regionalnego Komitetu Europy Środkowej i Wschodniej IBRO (Międzynarodowej Organizacji Badań Mózgu). W latach 1995 -1999 był we władzach ISN (Międzynarodowego Towarzystwa Neurochemii). Od 1998 r. jest członkiem korespondentem PAN.

Laureat wypromował 10 doktorów, z których 5 było laureatami stypendiów FNP. Ma także udział w stworzeniu Studium Medycyny Molekularnej, nowej, ogólnokrajowej formy kształcenia doktorantów.