| |
|
(ur.1907
w Hołubiu, zm. 2004), był światowej sławy historykiem filozofii
średniowiecznej,
Studia odbył w latach 1925-1932 na Uniwersytecie Jana Kazimierza
we Lwowie, u profesorów Kazimierza Twardowskiego, Kazimierza
Ajdukiewicza i Jana Ptaśnika. Tamże pracował jako asystent
prof. Ajdukiewicza, doktoryzując się w 1932 r. Habilitację,
rozpoczętą podczas wojny w podziemnym Uniwersytecie Ziem Zachodnich,
ukończył w 1946 r. na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w
Poznaniu, a następnie objął kierownictwo Katedry Historii Filozofii
w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, pozostając na tym stanowisku
do przejścia na emeryturę w 1976 r. Był wykładowcą Uniwersytetu
Jagiellońskiego, Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie
i wielu innych uczelni, także za granicą (College de France,
Sorbona, uniwersytety we Włoszech). Współpracował m.in. z Etienne
Gilsonem. Był wychowawcą i mistrzem całego pokolenia mediewistów
polskich.
Głównym przedmiotem badań prof. Swieżawskiego były dzieje filozofii
średniowiecznej, w szczególności filozofia bytu i antropologia
filozoficzna w XV w. Badaniom XIII- wiecznej metafizyki i antropologii
poświęcone zostały dwie monografie: Byt. Zagadnienia metafizyki
tomistycznej oraz Traktat o człowieku. Ogółem ogłosił ponad
250 prac, w tym ponad 30 książek. Największy jego wkład w badania
nad myślą średniowiecza i renesansu stanowi powstałe w latach
1974 -1990 ośmiotomowe dzieło Dzieje filozofii europejskiej
XV wieku, najobszerniejsza i najbardziej wyczerpująca monografia
tego rodzaju w literaturze światowej.
Prof. Swieżawski otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu
Jagiellońskiego oraz był czynnym członkiem Polskiej Akademii
Umiejętności, a także członkiem rzeczywistym i honorowym kilku
polskich i zagranicznych towarzystw naukowych.
Ponadto prof. Swieżawski brał udział, jako świecki audytor,
w pracach Soboru Watykańskiego II. Związany od lat ze środowiskiem "Tygodnika
Powszechnego" i "Znaku", cieszył się również
przyjaźnią papieża Jana Pawła II.
Wyróżnione nagrodą Fundacji Dzieje europejskie filozofii
klasycznej są wielką syntezą tej filozofii obejmującą czasy
greckie od ich początków, okres Ojców Kościoła i średniowiecze
do końca czternastego wieku, uwzględniającą szerokie tło
kulturowo-historyczne. Książka stanowi spisaną wersją wykładów
prowadzonych w ciągu 30 lat przez znakomitego filozofa na
wielu uniwersytetach, wykładów opartych, zwłaszcza gdy chodzi
o średniowiecze, na własnych badaniach autora.
Nie jest to tylko dzieło historyczne - autor wyraźnie określa
w niej bowiem założenia metodologiczne przyjmowane w badaniach
i tworzeniu książki, nasyca ją też refleksją filozoficzną.
Książka niesie ze sobą ważne i bardzo aktualne przesłanie:
przypomina o istnieniu fundamentalnych pytań o człowieka
i o tym, że już w przeszłości, zwłaszcza w wiekach średnich,
rozpatrywano je z najgłębszym zainteresowaniem.
Ekspres Filozoficzny "Principia", zeszyt 26, marzec
2001
Omówienie "Dziejów europejskiej filozofii
klasycznej" prof.
Stefana Swieżawskiego - dzieła uhonorowanego Nagrodą FNP'2001
w dziedzinie nauk humanistycznych i społecznych
|
|
|