Prof. dr hab. Maciej Żylicz

Dodano: :: Kategorie:
-A A+

Urodzony w 1953 r. w Gdańsku. Studiował fizykę doświadczalną oraz biologię na Uniwersytecie Gdańskim. W 1980 r. uzyskał stopień doktora z zakresu biochemii, habilitował się z zakresu biologii molekularnej w 1986 r., zaś w 1992 r. otrzymał tytuł profesora. W latach 1980-1999 pracował na Uniwersytecie Gdańskim, pełniąc m.in. funkcję prorektora ds. nauki (1990-1993). W latach 1993-1994 jako „visiting professor” pracował w USA w Instytucie Onkologii Utah University. W latach 1999-2016 r. był kierownikiem Zakładu Biologii Molekularnej w Międzynarodowym Instytucie Biologii Molekularnej i Komórkowej w Warszawie.

Prof. Żylicz zajmuje się biologią molekularną białek szoku termicznego. Wyizolował pierwsze białka szoku termicznego. Wykazał ich aktywność w replikacji DNA. Wraz ze swoimi współpracownikami wykazał, że białka szoku termicznego biorą udział w ochronie innych białek, dysocjacji oligomerów i agregatów białkowych, a także w proteolizie. Od 2000 r. pracuje nad badaniem roli białek szoku termicznego w transformacji nowotworowej. Wykazał, że białko hamujące transformację nowotworową, p53, wymaga do swojego działania białek opiekuńczych. Ponadto – że onkogen MDM2 posiada aktywność białka opiekuńczego. Jest autorem blisko 90 prac naukowych cytowanych w literaturze światowej (ponad 6000 cytowań). W Polsce wypromował 15 doktorów. Sześciu z jego najbliższych współpracowników (doktorantów i habilitantów) uzyskało tytuł profesora lub pracuje za granicą na stanowisku profesora.

Członek rzeczywisty PAN, członek Niemieckiej Akademii Nauk – Leopoldina, Academia Europea i Europejskiej Akademii Badań nad Rakiem. Członek korespondencyjny Polskiej Akademii Umiejętności. Jest członkiem Senatu Towarzystwa Maxa Plancka,
członkiem European Molecular Biology Organization (EMBO) – w latach 2003-2007 był także członkiem jej rady; Polskiego Towarzystwa Biochemicznego; Polskiego Towarzystwa Genetycznego; American Society of Biochemistry and Molecular Biology. W latach 2008-2010 był przewodniczącym panelu LS1 ds. biologii molekularnej, strukturalnej oraz biochemii European Research Council. Był również delegatem Polski do European Molecular Biology Conference (2000-2004) i European Science Foundation (2003-2005). Był członkiem zespołu identyfikującego członków Rady ERC (2010-2013). Od września 2010 r. do sierpnia 2015 r. pełnił funkcję doradcy społecznego Prezydenta RP.

Laureat m.in. Nagrody Fundacji na rzecz Nauki Polskiej (1999) i Nagrody Prezesa Rady Ministrów RP za osiągnięcia naukowe (2002). Doctor honoris causa Uniwersytetu Wrocławskiego (2007), Uniwersytetu Gdańskiego (2011), Uniwersytetu Jagiellońskiego (2013).

Na stanowisko Prezesa Zarządu Fundacji na rzecz Nauki Polskiej został powołany przez Radę Fundacji 20 maja 2005 r.

Publikacje i wystąpienia