Franciszek Longchamps de Bérier:
Nadużycie prawa w świetle rzymskiego prawa prywatnego

Wrocław 2004,
ISBN 83-229-2454-2

Postawienie pytania o nadużycie prawa i debaty wokół koncepcji i teorii w tej dziedzinie, zapoczątkowane już przed dwustu laty, nadal trwają. Autor podejmuje w książce próbę przyjrzenia się nadużyciu prawa z perspektywy prawa rzymskiego, co pozwala spojrzeć na zagadnienie w różnych wymiarach, i w kontekście porównawczym.
W Rzymie nie brakowało przypadków nadużywania uprawnień, a społeczeństwo zauważało je i starało się im przeciwdziałać. Dostrzegano ograniczenia w wykonywaniu własnego prawa, ale nie wypracowano teorii nadużycia prawa. Reakcje na przejawy nadużywania uprawnień wiązały się zasadniczo z pragmatycznie pojmowanym interesem publicznym oraz poczuciem sprawiedliwości. Doświadczenia rzymskie dowodzą, że kwestia nadużycia prawa będzie wciąż przypominać o konieczności uzgadniania prawa ze sprawiedliwością w każdym porządku normatywnym.

Franciszek Longchamps de Bérier, urodzony w 1969 roku we Wrocławiu, absolwent II Liceum Ogólnokształcącego im. S. Batorego w Warszawie. Ukończył z wyróżnieniem Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego, Georgetown University (LL.M. 1992 with distinction) w Waszyngtonie oraz Papieski Wydział Teologiczny w Warszawie. W 2001 roku przyjął święcenia z rąk Józefa kard. Glempa, Prymasa Polski. Od 1993 roku pracuje w Katedrze Prawa Rzymskiego Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie doktoryzował się na podstawie rozprawy pt. Fideikomis uniwersalny w klasycznym prawie rzymskim. Stypendysta krajowy (z 1998 roku) i zagraniczny (z 2002 roku) Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej.